Twórczość własna

Nie wiem ilu poetów uważa się za dobrych twórców, a ilu tak zwanych twórców za prawdziwych autorów. Jedno jest niewątpliwe. Zostaliśmy obdarzeni duszą. Czy w nas przesadnie wierzymy, czy nawet przeciwnie to wszystko jest nieistotne. Istotna jest siła, ważne jest usilne pielęgnowanie własnego celu w brew wszystkiemu. Będąc w czymś dobrym lub beznadziejnym, przeskoczysz góry jeśli nie zaprzestaniesz. Tak właśnie jest z nami poetami wierszokletami.
 Sztuka to nasz konik. Niemożliwym jest o niej pisać jak o zwyczajnym hobby. Tutaj jedyne co dajemy to nasza jaźnie. Zamieniamy duszę na kartkę, obnażamy się przed Wami z masek dnia powszechnego. Jak nagusy w centrum aglomeracje musimy pozbyć się wstydu i lek przed ukazaniem prywatnej ideologii.
 Wiersz wolny jest specyficzną formą wiersza. Nie posiada ani znaków interpunkcyjnych, ani nie posiada także rymów. Ważna jest rytmika. Nic nie szkodzi, nie potrzebują. Rzeczywiście nie istotna jest forma przekazu, istotny jest przekaz jaki ze sobą niosą. Ich analiza jest tak samo łatwa jak wierszy tradycyjnych. Zależy to od poety. A ci potrafią w ten sposób przekazać własne myśli i pragnienia. Nam zostaje tylko degustować sie ich twórczością, którą tak pieczołowicie każdy poeta tak pielęgnuje."Moje ciała"
cicha niczym dłonie twarz leży przed nimi
to niecierpliwe jak wstyd ciało po nieuchwytnym pięknie rozbiera
słodkii oddech wstydliwie rozbiera dotyk
dotyk słodkia uwielbia na cichych ciałach